نام گياهاني كه در قرآن آمده است:

اَثْل ْ: شوره، گز  اَعْنابْ : انگور ها  بَصَلْ : پياز  بَقْلْ : تره حَبّ : دانه خَشَبْ : چوب خَمْطْ : ميوه درخت اراك، تلخ از هر چيزي انار رُطَبْ : خرماي تازه رُمّانْ : انار زَقُّومْ : درختي است در جهنم زَنْجَبيل : بيخ نباتي (ريشه نباتي) سُنْبُلَة : خوشه گندم شَجَرْ : درخت ضَرِيعْ : خار خشك زهر دار طَلْحْ : درخت موز عَدَسْ : يكي از حبوبات عُرْجُونْ : چوب خوشه خرما طَلْعْ : شكوفه درخت خرما عَصْفْ : برگ خشك فاكَهِة : ميوه فُوْم : سير قِطْميرْ : پوسته درخت خرما قِنْوْ : خوشه خرما مَعْرُوشاتْ : درختاني كه سقفي و عرشي مي خواهند. نَباتْ : روئيدني ها نَجْمْ : گياه بي ساقه نَخْل : درخت خرما نَقيرْ : شكاف هسته خرما نَوي : هسته خرما هَشيمْ : گياه خشك نرم شده وَرَقَه : برگ درخت يَقْطينْ : كدو (بوته كدو)(۱)

مطالب مرتبط:

 ۱ -  نام کالاها در قرآن

 ۲ - پوشیدنی ها در قرآن

 ۳ - رنگ هایی که در قرآن آمده است 

 ۴ - اعضای بدن انسان که در قرآن آمده است

 ۵ - اعداد و شماره هایی که در قرآن آمده است

 ۶ - شهرها و اماكن و كوههايي كه نامشان در قرآن آمده است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(۱) منبع: رادیو قرآن

شكوه پيامبر اعظم(صلي الله عليه و آله وسلم) از بي توجهي برخي ها به قرآن:

امروز در حين مطالعه به آيه ي از قرآن کریم برخوردم كه بيانگر شكايت پيامبر اعظم(صلی الله علیه و آله وسلم) از مهجوريت قرآن كريم مي باشد. به طور قطع هر كسي اين آیه را قرائت نمايد سخت متأثر خواهد شد.

«وَ قالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً»[1]: پيامبر به پيشگاه خدا عرضه داشت: «پروردگارا! اين قوم من قرآن را ترك گفتند و از آن دورى جستند.»[2]

در حديثي پيامبر اعظم(صلي الله عليه و آله وسلم) «قرآن» را يكي از غريبان چهارگانه ي دنيا معرفي كرده و مي فرمايد:

«الغرباء في الدنيا أربعة: قرآن في جوف ظالم، و مسجد في نادي قوم لا يصلي فيه و مصحف في بيت لا يقرأ فيه، و رجل صالح مع قوم سوء»[3]

غریبان در دنیا چهار نفرند، قرآنی که در اندرون ستمگر باشد، مسجدی که در منطقه ای باشد که مردم در آن نماز نخوانند، قرآنی که در خانه ای باشد که خوانده نشود و مرد صالحی که در میان مردمان بد به سر می برد.

به راستي دوستان عزيز به نظر شما چه اموري موجب فاصله افتادن ميان  قرآن و مسلمين مي شود؟

كمي به خود فكر كنيم، نكند ما هم جزء آن دسته از افرادي باشيم كه به قرآن بي توجهي مي كنيم؟

[1] . فرقان 30.

[2] . تفسير نمونه، ج 15، ص 76.

[3] . ميزان الحكمه، شماره 16517.

بر طرف نمودن اندوه از مؤمن:

امروز بعد از سر زدن به چندین سایت قرآنی، گذرم به سایت «درسهايي از قرآن» افتاد، در صفحه اول آن حدیثی از حضرت امام رضا (علیه السلام) درج شده بود که نظرم را به خودش جلب کرد، حیفم آمد این حدیث را برای شما دوستان نقل نکنم:

حضرت امام رضا (علیه السلام) می فرماید:

«هرکس اندوه مؤمنی را برطرف نماید، خداوند در قیامت اندوه را از قلبش برطرف می سازد.»

بدون شک مطالعه این حدیث، نه تنها روح اخوت و برادری را در میان انسان ها زنده می کند، بلکه با عمل نمودن به آن، هرگونه کینه و بغض ها، و دشمنی و عداوت ها نیز از بین خواهد رفت.

در پرتو عمل نمودن به این حدیث ارزشمند، دیگر هیچ مسئول، کارمند و کارگری از زیر بار مسئولیت شانه خالی نخواهد کرد و در نتیجه ریشه ی هرگونه کم کاری ها از بنیه قطع خواهد شد.

مطلب مرتبط با همین موضوع:    توصیه برای رفع گرفتاری یک مؤمن

توصیه ها و سفارشات پنج گانه حضرت علی (علیه السلام):

ما انسان ها در طول زندگي به چيزي هاي مختلفي اميدوار مي شويم. مثلا كسي كه در تنگناي مالي قرار گرفته است اميدش به آن وامي است كه قرار است فلان بانك يا مؤسسه ي به او پرداخت كند. اما به راستي آيا مي توان به اين امور اميدوار بود؟

حضرت علي (عليه السلام) در حكمت 74 نهج البلاغه، بيان زيبايي دارد که با مطالعه ي آن افق تازه اي به روي ما گشوده خواهد شد. آن حضرت می فرماید:

«أُوصِيكُمْ بِخَمْسٍ،  لَوْ ضَرَبْتُمْ إِلَيْهَا آبَاطَ الْإِبِلِ لَكَانَتْ لِذَلِكَ أَهْلًا»:  شما را به پنج چيز سفارش مى‏كنم كه اگر براى آنها شتران را پر شتاب برانيد و رنج سفر را تحمّل كنيد سزاوار است:

1 - «لَا يَرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا رَبَّهُ» كسى از شما جز به پروردگار خود اميدوار نباشد؛

2 - «وَ لَا يَخَافَنَّ إِلَّا ذَنْبَهُ» و جز از گناه خود نترسد؛

3 - «وَ لَا يَسْتَحِيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِذَا سُئِلَ عَمَّا لَا يَعْلَمُ،  أَنْ يَقُولَ لَا أَعْلَمُ» و اگر از يكى سؤال كردند و نمى‏داند، شرم نكند و بگويد نمى‏دانم؛

4 - «وَ لَا يَسْتَحِيَنَّ أَحَدٌ إِذَا لَمْ يَعْلَمِ الشَّيْ‏ءَ أَنْ يَتَعَلَّمَهُ» و كسى در آموختن آنچه نمى‏داند شرم نكند؛

5 - «وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ الصَّبْرَ مِنَ الْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ،  وَ لَا خَيْرَ فِي جَسَدٍ لَا رَأْسَ مَعَهُ  وَ لَا فِي إِيمَانٍ لَا صَبْرَ مَعَهُ»[1] و بر شما باد به شكيبايى، كه شكيبايى، ايمان را چون سر است بر بدن و ايمان بدون شكيبايى چونان بدن بى‏سر، ارزشى ندارد.[2]

[1] . ترجمه ‏شرح‏ نهج ‏البلاغه (ابن‏ميثم)، ج 5، ص 478.

[2] . ترجمه ‏نهج ‏البلاغه (دشتى)، ص 641.

امروز ۲۲ تلاوت زیبای مجلسی از قاریان مشهور جهان اسلام را برای دانلود آماده کرده ام.(۱)

1	استاد محمد صديق منشاوي	روم 17 تا 30،ضحي،انشراح،حمد و بقره1تا5
2	استاد محمد صديق منشاوي	يوسف(ع) 1 تا 27
3	استاد عبد الباسط عبدالصمد	شوري 49 تا آخر،قاف1 تا 11،تکوير و شمس
4	استاد عبد الباسط عبد الصمد	حجرات و حاقه1 تا 18
5	استاد مصطفي اسماعيل	نجم31تاآخر،قمر1تا16و49تاآخر،رحمن1تا28، حاقه1تا43و طارق1تا4

مطلب مرتبط با همین موضوع:                             گلچین تلاوت های مشهور جهان اسلام

...........................................

(۱) منبع: سایت رادیو قرآن

كمي به خود آييم:

تا حالا شده كه صفحات تقويم را ورق زده باشي و براي زودتر فرا رسيدن يك روز تعطيل، يا روزي كه قرار است به مسافرت بروي، و يا قرار است اتفاقي مهمي برايت پيش آيد، لحظه شماري نمايي؟

حتما چنين واقعه ي براي هر كسي رخ داده است.

اما اگر به عمق قضيه آگاه باشيم هرگز آرزو نخواهيم كرد كه فردا، زودتر از راه فرا برسد.

چرا؟

چون با گذشتن هر ثانيه و حتي هر صدم ثانيه ای، بزرگترين سرمايه مان در حال تلف شدن است.

حضرت علي (ع) در بيان زيباي مي فرمايد:

«نفس المرء خطاه إلى أجله»‏[1]

نَفَسِ انسان، گام هاى او به سوى مرگ است‏.

آري بزرگ ترين سرمايه انسان «عمر» اوست كه همانند يخي در زير نور آفتاب مي ماند كه لحظه به لحظه در حال آب شدن است.

اما به راستي ما در ازاي از دست دادن اين سرمايه ی بزرگ، چه چيزي را به دست آورده ايم؟

كمي به خود آييم.

[1].  شرح ‏نهج‏ البلاغة(عبده)، ج 3 ، ص 166.

خوشه چینان مکتب صادق آل محمد(ص):

شهادت جانسوز ششمين اختر تابناك آسمان ولايت و امامت حضرت امام جعفر صادق (عليه السلام) را به حضور يكا يك پيروان، دلباختگان و عاشقان آن حضرت و به خصوص به محضر مولاي مان حضرت ولي عصر (ارواحنا له الفدا) تسليت و تعزيت مي گويم.

امروز به سوگ بزرگ شخصيتي نشسته ايم كه هزاران عالم و دانشمند، از بلاد هاي مختلف در دانشگاه آن حضرت حاضر شدند و از محضر آن حضرت كسب فيض مي كردند به گونه ي كه هركدام از شاگردان آن حضرت سرآمد روزگار خود شدند.

مطلب زيباي را در سايت «تبيان» راجع به دانش آموختگان مكتب حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) خواندم كه خلاصه ي آن را به صورت شمارشي و سلسلسه وار تقديم حضورتان مي كنم:

1 – شمار راويان موثق و مورد اعتماد آن حضرت به «چهار هزار تن» مي رسد.

2 – تنها يكي از راويان آن حضرت به نام «ابان بن تغلب»، «سي هزار حديث» از آن امام نقل كرده است.

3 – بسياري از بزرگان فقها و برجستگان پهنه علم و دانش از پرورش يافتگان مكتب امام صادق(ع) بوده اند. كه از اين عده مي توان به كساني همچون «زرارة بن اعين» و دو برادرش بكر و حمران، «جميل بن صالح» و «جميل بن دراج»، و «محمد بن مسلم طائفي» و... اشاره كرد.

4 – بسياري از دانشمندان برجسته و پيشوايان مذاهب اهل سنت و بزرگان علم از آن حضرت حديث نقل كرده و از بهره وران مكتب آن حضرت محسوب مي شده اند.

مطالب مرتبط با همین موضوع:

 وصایای امام صادق (ع)، هنگام شهادت

 کتابشناسی پیرامون حضرت امام جعفر صادق(ع)

 دیدگاه بزرگان اهل سنت در باره شخصیت حضرت امام جعفر صادق(ع)

هواپرستی و آرزوی طولانی ترسناك ترين ضد ارزش ها:

بدون شك ترس يك امري است كه در نهاد تك تك انسان ها و بلكه در نهاد هر موجود جانداري وجود دارد. اما آيا تا به حال از خود پرسيده ايم كه از ميان امور ترس آور، چه چيزي از همه ترسناك تر مي باشد؟

حضرت علي (عليه السلام) در اين زمينه مي فرمايد:

«أيها الناس، إنّ أخوف ما أخاف عليكم اثنان: اتّباع الهوى، و طول الأمل، فأمّا اتّباع الهوى فيصدّ عن الحقِّ، و أمّا طول الأمل فينسي الآخرة. »[1]

اى مردم همانا ترسناك ترين چيزى كه بر شما مى‏ترسم دو چيز است: هوا پرستى و آرزوهاى طولانى.

هوا پرستى انسان را از حق باز مى‏دارد، و آرزوهاى طولانى آخرت را از ياد مى‏برد.

[1] . محمد دشتي، فرهنگ موضوعات كلي نهج البلاغه، خطبه 42، ص 91.